Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ


Ο Δημήτρης Χορν (9 Μαρτίου 1921 - 16 Ιανουαρίου 1998) (το πλήρες όνομα του ήταν Δημήτριος - Ελευθέριος Χορν ) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Γεννήθηκε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1921 σε ξενοδοχείο της οδού Σταδίου στο κέντρο της Αθήνας. Πατέρας του ήταν ο γνωστός στρατιωτικός και θεατρικός συγγραφέας Παντελής Χορν. Νονά του η μεγάλη ηθοποιός Κυβέλη Ανδριανού. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1940. Είχε πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες θεατρικά έργα. Έκανε το ντεμπούτο του το 1940 στην οπερέτα του Στράους "Η Νυχτερίδα". Αμέσως μετά εμφανίστηκε στο "Θέατρο Ρεξ" της Μαρίκας Κοτοπούλη σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ανάμεσα σ΄ αυτά "Δωδεκάτη νύκτα", "Ριχάρδος Β'", "Ριχάρδος Γ'", "Άμλετ", "Τίμων ο Αθηναίος" (Σαίξπηρ), "Ημερολόγιο ενός τρελού" (Γκόγκολ), "Ιβάνωφ" (Τσέχωφ), "Ερρίκος Δ'" (Πιραντέλο).
Το 1943 - 1944 συμμετείχε στο θίασο Κατερίνας. Το 1944 συγκρότησε δικό του θίασο με τη Μαίρη Αρώνη και αργότερα με τη
 Βάσω Μανωλίδου. Το 1945 συνεργάστηκε με το θίασο Μελίνας Μερκούρη και Νίκου Χατζίσκου. Από το 1946 έως το 1950 επέστρεψε στο Εθνικό Θεάτρο. Το 1951 μετέβη στην Αμερική και Αγγλία, όπου και παρέμεινε επί διετία παρακολουθώντας την εξέλιξη του θεάτρου.
Από το 1953 που επέστρεψε μέχρι το 1959 συγκρότησε μαζί με την Έλλη Λαμπέτη και τον Γιώργο Παππά δικό τους θίασο και ανεβάζουν έργα όπως το "Νυφικό κρεβάτι", "Ο βροχοποιός" κ.ά., επιχειρώντας "τουρνέ" στην Κωνσταντινούπολη και Αίγυπτο.
Συμμετείχε μόλις σε δέκα κινηματογραφικές ταινίες, με αξιόλογες επιτυχί
ες όπως "Μια ζωή την έχουμε" (1958), "Αλίμονο στους νέους" (1961), "Η κάλπικη λίρα" (1954), "Το κορίτσι με τα μαύρα" (1956),"Ο Μεθύστακας" κ.ά.
Ξακουστή η ραδιοφωνική εκπομπή του με τίτλο "Ο Ταχυδρόμος Έφτασε". Με μια σουρεαλιστική ειρωνεία στη φωνή του, διάβαζε φανταστικά γράμματα ακροατών, σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη. Ο Δημήτρης Χορν
 "άφησε" και δεκάδες μαγνητοφωνήσεις θεατρικών έργων.
Ξακουστό είναι το επτάχρονο ειδύλλιο με την μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιό Έλλη Λαμπέτη, με την οποία παραλίγο να αποκτήσει παιδί αν και δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Πολλά χρόνια αργότερα παραδέχτηκε πως "...η Έλλη δεν ήταν η γυναίκα της ζωή μου". Πριν όμως υπήρξε παντρεμένος με τη Ρίτα Φιλίππου.
Το 1967, χρόνια μετά το τέλος της σχέσης του με την Λαμπέτη παντρεύτηκε την Άννα Γουλανδρή (χήρα Παπάγου), η οποία είχε ήδη δύο παιδιά. Έζησαν μαζί μέχρι το θάνατο της το 1988. Παρά τις ιδιοτροπίες του, ο συνδυασμός του ταλέντου με τη γοητεία και τη φινέτσα των τρόπων του τον ανέδειξε ως έναν από τους κορυφαίους Έλληνες ηθοποιούς. Λέγεται πως κάποτε μετά από το τέλος μίας παράστασης στην οποία πρωταγωνιστούσε, ζήτησε συγγνώμη για την "άθλια" ερμηνεία του από τους θεατές, οι οποίοι παρ' όλ
α αυτά τον καταχειροκρότησαν.
Μιλούσε Αγγλικά και Γαλλικά. Διετέλεσε Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ την περίοδο 1974 - 1975. Υπήρξε στενότατος φίλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1980 ίδρυσαν μαζί με τη σύζυγο του, Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.
Τιμήθηκε από την ελληνική πολιτεία με τον Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α'.
Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1998. Μετά το θάνατό του, καθιερώθηκε στη μνήμη του βραβείο (Βραβείο Χορν), το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς του θεάτρου.
Εργογραφία 
Αλάτι και πιπέρι(1942)_ Θίασος Κοτοπούλη
Κυρία με τις καμέλιες (1942)_θίασος Κοτοπούλη
Φάντασμα του Μετροπόλ (1943)_θίασος Κοτοπούλη
Σύζυγοι με δοκίμη(1943)- θίασος Κατερίνας
Παράξενο ιντερμέτζιο(1943) _ Θίασος Κατερίνας
Ρομάντζο (1944) _Θίασος Κατερίνας
Θυσία (1944) - Θιασος: Αρώνη-Χορν
Δωδέκατη νύχτα(1945)_ Θίασος: Μανωλίδου-Χορν

Βασιλικό (εθνικό) Θέατρο
1946-1950

Ρουι Μπλας
Άνθρωπος και υπεράνθρωπος
Ριχάρδος Β΄
Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι
Κουρέας της Σεββίλης
Βολπόνε
Παιχνίδι του έρωτα και της τύχης
Ανυπόμονη καρδία

Θιασος Λαμπέτη-Χορν Παππά
1952-1955

Βαθεία γαλάζια θάλασσα
Νόρα
Αγαπούλα
Τρείς άγγελοι
Γαλάζιο φεγγάρι 

Μια γυναίκα χωρίς σημσία

Θιάσος Μουσούρη
1955-56

Πρόσκληση στον Πύργο
Το τελευταίο βάλς

Θιασός Λαμπέτη - Χορν 
1956-1959
Αριστοκρατικός δρόμος
Βροχοποίος
Ζιζη
Νυφικό κρεβάτι
Παιχνίδι της Μοναξιάς 

Βάβας
Μαθήματα γάμου
Εταιρία θαυμάτων
Ρομανσέρο
Εραστής απο χαρτόνι

Θίασος Δημήτρη Χορν
Ο δειλός κι ο τολμηρός(1960-61)
Αλοίμονο στους νέους(1961)
Ταξιδιώτης χωρίς αποσκευές(1962)
Θωμάς ο δύψυχος(1962)
Οδός Ονείρων(1962)
Κορίτσια στον αέρα(1963)
Ο ανθρωπάκος(1963)
Ένα φιλί μπροστά στον καθρέφτη(1963)
Το ημερολόγιο ενός τρελού(1963-64)
Δικέφαλος Αετός(1964)
Ένας έρωτας που δεν τελειώνει ποτέ(1964)
Ο κοζάκος(1964) 

Εθνικό θέατρο

1964-65
Λορεντζάτσιο
Το ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα

Επίσης ως θιασάρχης
Το αυγό (1966)
Ιβάνοφ (1967)
Δον Ζουαν (1968)
Η καλή καρδία της Ελεωνόρας (1968)
Σλούθ (1980)
Ριχάρδος Γ΄(1980)
Τίμων ο Αθηναίος (1980)
Άρχουσα τάξη (1981)
χίτ (1981)
Ερρίκος ο Δ΄(1982)
Αρχιμάστορας Σολνές (1983)
Ο Πέτρος και ο λύκος (1993)

Ρήσεις
"Ποτέ δεν έπαψα να πιστεύω ότι ήταν λάθος μου να γίνω ηθοποιός"
"Μη φοβάσαι το τρακ. Πηγαίνει πάντα εκεί, όπου υπάρχει ταλέντο" 

"Δεν αρκεί να θέλεις κάτι. Πρέπει να είσαι και έτοιμος να παλέψεις γι' αυτό" "Κανένα ελάττωμα δεν μπορεί να σου στερήσει την επιτυχία" (Ο ίδιος δεν έβλεπε τους συμπρωταγωνιστές του στη σκηνή, επειδή είχε μυωπία)
"Δεν είναι κακό να βασανίζεσαι. Κακό είναι να βαριέσαι"
"Η επιτυχία είναι εξίσου δύσκολη να τη χειριστείς, με την αποτυχία"

Γνωστά τραγούδια
"Ηθοποιός σημαίνει φως"
"Οι θαλασσιές οι χάντρες"
"Ποιος το ξέρει"
"Ας είναι καλά το γινάτι σου"
"Πες μου μια λέξη" 

"Το πάρτυ"

Φιλμογραφία
Η φωνή της καρδιάς (1942)
Χειροκροτήματα…..Στέφανος (1944)
Ο μεθύστακας (1950)
Κυριακάτικο ξύπνημα……..Αλέξης Λορεντζάτος (1954)
Κάλπικη λίρα……Παύλος (1955)
Το κορίτσι με τα μαύρα…..Παύλος (1956) 

Μια ζωή την έχουμε…..Κλέων (1958)
Μια του κλέφτη (1960) 
Aλίμονο στους νέους.....Ανδρέας (1961)
Η Αθήνα την Νύχτα (1962)



Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ